Bidden. Verloren magie.

“Help mij”, vroeg Bert ontelbare keren op een dag, zoekend naar een uitgang. Zelfs Isabel was zoekende hoe ze Bert het meest nabij kon zijn, zeker in zijn laatste dagen.

Van Isabel mag ik al een aantal jaren genieten in mijn cirkels, waar ze met verwondering en overgave het sjamanistische leerpad wandelt.

Ze heeft een uitzonderlijk heldere verbinding met Spirit en daardoor ook met de dood. “Deze is aangeraakt door Hella”, hoor ik de oude Vala in mij zeggen.

Helemaal thuis in het WZC waar ze zo’n mooi begeleidingswerk van mensen met dementie doet.

Wat kan ik nog meer doen als de stilte heilig wordt?  vroeg ze me. Als de dood zo voelbaar nabij is en aanraking vaak het enige wat nog mogelijk is. Woorden treffen al lang geen doel meer.

Vol aanwezig kunnen blijven in die energie maakt de draagkracht groter voor alle aanwezigen.

En bidden. Bidden is groot medicijn. Verloren magie.

Hoe zou het zijn om Bert zijn spirithelpers uit te nodigen en te danken, al zijn helpende voorouders, de spirit van de plek, en ja, zelfs de dood te verwelkomen als spirithelper, antwoordde ik. Zacht luidop. Want ze zijn er toch allemaal al in dat moment.

Als we ze erkennen en bekrachtigen kan hun kracht de onze worden. Met meer gemak kunnen we dan doen wat we moeten doen, nl. uit de weg gaan. Ons laten dragen.

Zoals een kind dat liefdevol van de ene op de andere schoot wordt gezet.

Vanmorgen kreeg ik zo’n mooi voicebericht van Isabel. Bert had gisteren de uitgang gevonden. Op het moment dat ze was beginnen bidden aan zijn sterfbed, zijn hand in de hare, lichtten zijn ogen op en kwam er de schoonste glimlach sinds lang. Er kwam rust in hem. Aanvaarding. Gedragenheid. Hij kon de uitgang zien. En hij ging. En het klopte zo.

💙 Wat een fantastische mensen mag ik toch begeleiden op hun pad. Dank je, Isabel, voor jouw mooie werk. Jij maakt de wereld lichter. Jij maakt cirkels rond.

@isabel_de_clercq
@isabeltaan